Kto choć raz próbował nałożyć czystą żywicę epoksydową na pionową ścianę, ten zna ten ból. Mieszasz składniki, pieczołowicie aplikujesz pędzlem lub szpachelką, a po piętnastu minutach grawitacja robi swoje. Żwawa powłoka spływa w dół, tworząc na podłodze marnotrawną kałużę, a na ścianie zostawiając jedynie łzy i odsłonięte podłoże. W żargonie szkutniczym i kompozytowym mówimy wtedy o braku tiksotropii, czyli pamięci kształtu cieczy. Czysta żywica ma konsystencję syropu i naturalnie dąży do...