Włókna Monachijskie – system mikrowłókien modyfikujących do kompozytów, zapraw i aplikacji specjalistycznych.
Stanowią linię nowoczesnych mikrowłókien modyfikujących zaprojektowanych do spajania z żywicami, masami mineralnymi, systemami uszczelniającymi oraz kompozytami wysokowytrzymałymi. Ich konstrukcja i forma użytkowa reprezentują odmienne od tradycyjnych mat i tkanin podejście do pracy z włóknem technicznym. Funkcjonują jako swobodny komponent, który dostosowuje się do kształtu naprawy, zamiast narzucać gotową geometrię.
Linia została opracowana z myślą o użytkownikach wymagających większej kontroli nad procesem aplikacji. Forma włókien umożliwia pracę tam, gdzie klasyczna rozwiązanie jest ograniczeniem – w trudno dostępnych miejscach, przy ubytkach punktowych, na sufitach, w przestrzeniach wąskich, nieregularnych, pionowych oraz tam, gdzie element wymaga precyzyjnego modelowania.
 
Innowacyjne podejście do pracy z włóknem
Podstawową przewagą Włókien Monachijskich jest ich zdolność do zachowania się jak materiał modyfikujący - nie jak płaszczyzna. Wolne włókno:
wypełnia przestrzeń tworząc zbrojenie rozproszone,
redukuje zapotrzebowanie na żywicę lub masę wiążącą,
poddaje się formowaniu bez oporu,
umożliwia precyzyjne sterowanie kształtem i gęstością,
działa w miejscach, w których mata odkształca się lub odkleja,
pozwala pracować w orientacji pionowej i sufitowej bez zapadania się struktury kompozytu
To rozwiązanie wyklucza konieczność docinania, dopasowywania, przyklejania i walki z naprężeniami materiału. Użytkownik narzuca geometrię – nie odwrotnie.
 
Stabilność chemiczna i strukturalna
Wszystkie warianty charakteryzują się wysoką, co pozwala stosować je w:
systemach żywicznych,
masach mineralnych i cementowych,
systemach uszczelniających,
aplikacjach zewnętrznych i wewnętrznych,
środowiskach o wysokiej agresji chemicznej, biologicznej i środowiskowej.
Włókna zachowują stabilność strukturalną w całym cyklu pracy materiału wiążącego, nie rozpadają się, nie generują niekontrolowanych włókien wtórnych i nie destabilizują reologii układu.
 
Kontrola procesu i właściwości reologicznych
Włókna Monachijskie wpływają na zachowanie systemu wiążącego poprzez:
stabilizację masy w czasie żelowania,
poprawę adhezji, zapewniając tym samym poprawę spójności struktury podczas utwardzania,
regulowana tiksotropia zależna od dawki,
nie wypływa na powierzchnię, doskonale przesyca się w matrycy żywicznej pozostając równomiernie zdyspergowane w całym układzie zmniejszając ryzyko powstawania pustek i pęcherzy, gdy nie ma możliwości zastosowania vacuum.
Zadaniem włókien nie jest jedynie wzmocnienie – pełnią one rolę modyfikatora procesu, pozwalając użytkownikowi na precyzyjne panowanie nad finalnym efektem.
 
Cztery wyspecjalizowane warianty zastosowań
Linia Włókien Monachijskich obejmuje cztery warianty funkcjonalne, przeznaczone do różnych środowisk materiałowych i eksploatacyjnych